min bi xwîna dil mivîsî, reþbelek bo yarî ma

bi dilovanî sivik bik, tu li mil min barî ma

çunkî zaro me, dibin barê evînê zorî ma

beske xeþmê tu li min, da ey þah û xunkarî ma

ez bi nalîn û fîxan im, bê seman im þev û roj

min bi zarotî evînî, bi xwe kir armanc û kar

min nizanî keyse dildarî, ne ku soz û qerar

ez evîndar im tenê, îro gulek nakî bihar

zulfê sor dûpiþkê tev jehr in û ebrû tîremar

pir wekî min dil digestin, ez bi jan im þev û roj

sed mela û þêx bi berbejn û niviþt û qelema

Feqiyê Teyran bi qêrîn ku ji ber av û çema

Rustemê zalê bi þûr û gurz û mertal û rema

Bên bihan im naþikînim leþkerê derd û xema

Ketme tora dilberan ez bi fîxan im, þev û roj

Ma gelo dîsa bibînim her wekî dewra berê

Bejn û bala wê þepalê, zulf û bisk û temberî

Geþ bibî pêta evînê þewq û pertew jê herî

Da bi merdî dil bi soz im, ez li ser wî agirî

Ez ne poþman im tu carî, vînperest im þev û roj

Qehremanên dewleta Medî, Kîtanî û Horiyan

Herqelê Romê di gel dehqanê Hind û Ariyan

Padîþahê textê Faris, Kesrewê Îraniyan

Tev dibin darê te bin taca serê þah û keyan

Rû bide Tîrêj hevalê bê hedan im, þev û roj

hozan mezen we heja : Seydayê Tîrêj